Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης: «Έκκληση να βρεθούν ισοδύναμα για τις συντάξεις των ανασφάλιστων υπερηλίκων». (VIDEO)

Έκκληση να βρεθούν ισοδύναμα για τις συντάξεις των ανασφάλιστων υπερηλίκων απηύθυνε ο Βουλευτής ΣΥΡΙΖΑ Α’ Θεσσαλονίκης, Αλέξανδρος Τριανταφυλλίδης, κατά την τοποθέτησή του στην κοινή συνεδρίαση της Διαρκούς Επιτροπής Οικονομικών Υποθέσεων, της Διαρκούς Επιτροπής Κοινωνικών Υποθέσεων και της Διαρκούς Επιτροπής Παραγωγής και Εμπορίου, με θέμα ημερήσιας διάταξης:
Επεξεργασία και εξέταση του σχεδίου νόμου «Μέτρα για την εφαρμογή της Συμφωνίας Δημοσιονομικών Στόχων και Διαρθρωτικών Μεταρρυθμίσεων».

Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά ο κ.Τριανταφυλλίδης: «Ο Πρόεδρός μας είπε δύο πράγματα. Πρώτον, να «ματώσουμε» για να υλοποιήσουμε τις υποσχέσεις μας και δεύτερον, δεν πρέπει να ξεχνάμε στιγμή ποιους ανθρώπους εκπροσωπούμε σε αυτή τη Βουλή και πρώτα από όλα επειδή αυτοί οι άνω των 65 και 70 και 75 ετών δεν μπορούν, δεν συγκροτούν ομάδα πίεσης, δεν έχουν λόμπι, είναι άνθρωποι που δεν παίρνουν επίδομα, δεν παίρνουν μέρισμα από πουθενά αλλού και ουσιαστικά δεν έχουν στήριγμα αυτή τη στιγμή από πουθενά. Όπως όρισε και το άρθρο 31 του νόμου 4331, είναι άνθρωποι οι οποίοι ο μνημονιακός «κανιβαλισμός» και ο νόμος 4093/2012(Σαμαράς-Βενιζέλος), τους έκοψε και αυτά τα ελάχιστα 360 ευρώ, με τα οποία 360 ευρώ δεν θα λύσουν το οικονομικό τους πρόβλημα, αλλά οι παλιννοστούντες Πόντιοι από την πρώην Σοβιετική Ένωση, οι Βορειοηπειρώτες ομογενείς μας από την Βόρειο Ήπειρο, οι Κωνσταντινοπολίτες και οι οικονομικοί μετανάστες θα ξέρουν ότι η πατρίδα δεν τους γύρισε την πλάτη, ότι μεριμνά και γι’ αυτούς».

Το βίντεο ολόκληρης της τοποθέτησης:

Ακολουθεί η απομαγνητοφώνηση ολόκληρης της τοποθέτησης του κ.Τριανταφυλλίδη:

Όσο και να θέλεις να αγιάσεις, είναι αδύνατο σε αυτή την αίθουσα. Νομίζω ότι το ζητούμενο από τους πολίτες που μας παρακολουθούν, είναι η συμβολή μας σε έναν διάλογο του συναγωνισμού προσφοράς και όχι του ανταγωνισμού φθοράς, μιας και η χώρα και οι πολίτες καταδυναστεύονται, συνεχίζουν να πιέζονται, συνεχίζουν να προβληματίζονται στην καθημερινότητά τους.
Ακούγοντας τα προηγούμενα, πραγματικά, από τους εκπροσώπους της Νέας Δημοκρατίας, ομοιάζουν με τον πατροκτόνο, ο οποίος μετά την ολοκλήρωση του εγκλήματος, ζητά την επιείκεια του Δικαστηρίου γιατί απέμεινε ορφανός. Είναι πραγματικά εκπληκτικό, πως οι άνθρωποι που διεκδίκησαν και κατοχύρωσαν το Copyright του Μνημονιακού κανιβαλισμού, αποτελείωσαν μια χώρα μέσα από τις πολιτικές τους. Και αφού βέβαια, στην διάρκεια της προεκλογικής περιόδου, εζήλωσαν δόξα συναινετικού λόγου, συναινετικής προσέγγισης. Έφθασαν μάλιστα και μέχρι του σημείου να διεκδικούν και ραντεβού στην Κουμουνδούρου για να πιούν καφέ και να συμπράξουν στην δημιουργία, την συνδημιουργία ενός προγραμματικού σχεδίου για την επόμενη ημέρα, σήμερα υιοθετούν έναν λόγο και έναν ρόλο πολιορκητικού κριού.
Δεν με ενδιαφέρει. Δεν έχουν λάβει το μήνυμα. Τους έστειλε ένα μήνυμα ο λαός, εκκωφαντικό, με αλλεπάλληλες εκλογικές αναμετρήσεις. Είναι πεσμένοι και δεν χτυπώ πεσμένους. Διακατέχονται από μια έντονη κρίση στρατηγικής, κρίση ταυτότητας. Κρίση φυσιογνωμίας, κρίση ιδιοπροσωπείας. Ομοιάζουν με τον Χριστόφορο Κολόμβο που όταν ξεκινούσε δεν ήξερε που πήγαινε και όταν έφθασε δεν ήξερε που βρισκόταν.
Θα το λύσουν. Το ελπίζω, γιατί κύριε Πρόεδρε, δεν το λέω χαιρέκακα. Η χώρα έχει ανάγκη από μία πεφωτισμένη συντηρητική παράταξη, για να υπάρξει ισοδύναμο στο πολιτικό μας σύστημα. Ποια πεφωτισμένη συντηρητική παράταξη του μέτρου και της μετριοπάθειας. Εγώ θα περίμενα, καθώς ομιλούσαν για εθνική ομάδα διαπραγμάτευσης, την επομένη της ήττας να ομιλούν για την συγκρότηση μιας εθνικής ομάδας, συγκρότησης ισοδυνάμων. Να ακούσω δηλαδή, αυτούς που διετέλεσαν Υπουργοί στο ασφαλιστικό και ουσιαστικά το οδήγησαν, μέσα από το δημογραφικό, μέσα από την ανεργία, μέσα από τις συντάξεις μαϊμού, μέσα από τις διαδικασίες της εισφοροδιαφυγής, της εισφοροκλοπής, μέσα από το PSI, μέσα από τα δομημένα ομόλογα, να έρθουν εδώ και να συμμετέχουν σε έναν διάλογο, πως θα γίνουν αυτές οι συντάξεις που το Νομοσχέδιο λέει.
Το προσχέδιο λέει, και είναι σαφές, αύξηση δαπανών για συντάξεις 493 εκατ. ευρώ, μείωση ασφαλιστικών εισφορών 836 εκατ. ευρώ, και να συμμετέχουν σε αυτό που δεν μπόρεσαν, «τον τετραγωνισμού του κύκλου» στο ασφαλιστικό σύστημα, για να οδηγούνται σήμερα να ομιλούν έτσι όπως ομιλούν. Δεν με αφορά, αυτές τις διαδικασίες θα τις λύσουν στο εσωτερικό τους και αμέσως μετά εδώ είμαστε για να λύσουμε τα ζητήματα για τα οποία έχουμε κληθεί από τους Έλληνες πολίτες.
Αυτό στο οποίο η συνδημιουργία και η συμβολή, και απευθύνομαι τώρα στην Κυβέρνηση, μια Κυβέρνηση που έχει αποδείξει ότι κάθε λέξη, κάθε πρόταση αποτελεί πόνημα δύσκολο, επίπονο μιας διαπραγμάτευσης και δεν οδηγεί στην υιοθέτηση των e- mails και των τηλεγραφημάτων έτσι όπως θα ήθελαν οι δανειστές, έτσι όπως θα ήθελε το κουαρτέτο. Ωστόσο, για να μπορέσουμε πραγματικά να οδηγηθούμε πρακτικά σε ισοδύναμα, δεν θα αναφερθώ σε διατάξεις – κύριε Χουλιαράκη, κύριε Υπουργέ, θα περίμενα να είναι εδώ εις εκ των Υπουργών του Ασφαλιστικού, ο κ. Κατρούγκαλος είναι στις Βρυξέλες, θα περίμενα είναι εδώ ο κ. Πετρόπουλος – δεν αναφέρομαι σε διατάξεις που αφορούν τη συντεχνία των δημοσιογράφων, ο κάθε ένας θα συμβάλει γι’ αυτή την πορεία, γιατί εκεί είναι το διαφορετικό. Εμείς δείχνουμε το δρόμο που βγάζει μετά από την υιοθέτηση των προαπαιτουμένων στην αξιολόγηση και μετά στην ανακεφαλαιοποίηση και μετά στη συζήτηση για το κούρεμα του χρέους και αυτό το πιστεύει ο λαός, το πιστεύουν οι πολίτες, γι’ αυτό στηρίζουν το ΣΥ.ΡΙΖ.Α., γι’ αυτό στηρίζουν τον Τσίπρα. Γι’ αυτό έχουν ουσιαστικά εναποθέσει τις ελπίδες τους σε ένα χώρο και ένα φορέα που δεν έχει τα αμαρτήματα και τα εγκληματικά λάθη των προηγούμενων 40 ετών και ο οποίος επωμίζεται αυτή τη στιγμή όλο αυτό το άχθος και όλο αυτό το βάρος να το ανατρέψει. Να ανατρέψει και την κρίση πολιτικής και να ανατρέψει και αυτούς που δεν πήγαν να ψηφίσουν για να πιστέψει ξανά ο κόσμος στην πολιτική. Ότι υπάρχουν και άνθρωποι που δεν νοιάζονται για την τσέπη τους, που δεν νοιάζονται να είναι βουλευτές, που δεν είναι εργολάβοι της πολιτικής, που δεν είναι επαγγελματίες της πολιτικής, που αύριο θα ξαναγυρίσουν στη δουλειά τους για να παλέψουν εκεί, μαζί με τα κινήματα, να παλέψουν και για τις διεκδικήσεις για να είναι η καθημερινότητά τους ακόμη καλύτερη.
Μόνο ένα σημείο, κύριε Χουλιαράκη, και θέλω να με προσέξετε, γιατί καταργούμε το άρθρο 31 του νόμου 4331, που αφορά ανθρώπους άστεγους, άπορους, άνεργους; Ο Πρόεδρός μας είπε δύο πράγματα. Πρώτον, να «ματώσουμε» για να υλοποιήσουμε τις υποσχέσεις μας και δεύτερον, δεν πρέπει να ξεχνάμε στιγμή ποιους ανθρώπους εκπροσωπούμε σε αυτή τη Βουλή και πρώτα από όλα επειδή αυτοί οι άνω των 65 και 70 και 75 ετών δεν μπορούν, δεν συγκροτούν ομάδα πίεσης, δεν έχουν λόμπι, είναι άνθρωποι που δεν παίρνουν επίδομα, δεν παίρνουν μέρισμα από πουθενά αλλού και ουσιαστικά δεν έχουν στήριγμα αυτή τη στιγμή από πουθενά. Όπως όρισε και το άρθρο 31 του νόμου 4331, είναι άνθρωποι οι οποίοι ο μνημονιακός «κανιβαλισμός» και ο νόμος 4093, τους έκοψε και αυτά τα ελάχιστα 360 ευρώ, με τα οποία 360 ευρώ δεν θα λύσουν το οικονομικό τους πρόβλημα, αλλά οι παλιννοστούντες Πόντιοι από την πρώην Σοβιετική Ένωση, οι Βορειοηπειρώτες ομογενείς μας από την Βόρειο Ήπειρο, οι Κωνσταντινοπολίτες και οι οικονομικοί μετανάστες θα ξέρουν ότι η πατρίδα δεν τους γύρισε την πλάτη, ότι μεριμνά και γι’ αυτούς.
Γι’ αυτό το λόγο ζητώ κύριε Χουλιαράκη, πραγματικά αυτές τις 4 ημέρες που απομένουν, να βρούμε το αναγκαίο ισοδύναμο. Θα είναι ένα ισόποσο, προνοιακό επίδομα, το οποίο μπορεί να δοθεί στην συνολική «αρχιτεκτονική» του ασφαλιστικού συστήματος; Να το κάνουμε. Να τους δείξουμε το δρόμο, να τους κοιτάξουμε στα μάτια, να τους μιλήσουμε ειλικρινά, να τους πούμε ότι δεν υπάρχει πουγκί που μοιράζονται δισεκατομμύρια, αυτοί οι καιροί τελείωσαν, αλλά πραγματικά καλώ, παρακαλώ, εκλιπαρώ, κύριε Χουλιαράκη – δεν με νοιάζει τι λένε από τη Νέα Δημοκρατία και το ΠΑ.ΣΟ.Κ, κ.λπ. – με νοιάζουν αυτοί οι άνθρωποι οι οποίοι είναι τόσο υπερήφανοι που δεν στήνονται στις ουρές των συσσιτίων και προτιμούν να πεθάνουν από ασιτία. Θερμή παράκληση, επειδή το πρόσημο της κοινωνικής ευαισθησίας, του ανθρωπισμού και της αξιοπρέπειας πρέπει να συνεχίσει να υπάρχει και να είναι κοινός παρονομαστής στην πολιτική μας. Σας ευχαριστώ.

Μοιραστείτε το!

Σχετικά άρθρα